Oczywiscie na drugi dzień zadzwoniłam do college’u. Pan Sakaze powiedział mi, że jak na razie są to tylko mało precyzyjne plany, ponieważ dokładnie nie wiadomo nawet, ile byłoby chętnych dzieci do nowej Sekcji. Pan Sakaze skierował mnie do pani Teresy Froid-de-Veaux, swojej dobrej znajomej Polki, którą była inicjatorką tego pomysłu.
Pani Teresa mieszkała tuż obok college’u. Od kilku lat obserwowała tworzenie sie w nim kilku sekcji międzynarodowych. Znając osobiście pana Sakaza próbowała przekonać go do utworzenia również polskiej.
Pani Teresa była osobą bardzo aktywną w środowisku emigracji polskiej. W swoim domu urzadzała liczne spotkania, wieczory literackie, muzyczne itp. zapraszając na nie naszych rodaków. W ten sposób mogła poznać wiele rodzin pochodzenia polskiego z dziećmi w wieku szkolnym i utworzyć orientacyjną listę ewentualnych kandydatów na kilka pierwszych lat.
Nie było ich zbyt wielu, po kilkoro dzieci na każdy rok. Na wrzesień 1998 były chętne tylko dwie dziewczynki. Brakowało choćby jednego dziecka, aby mogła powstać klasa. Nie namyślając się, skontaktowałam się natychmiast z rodziną Przyklagów mieszkającą w Andresy. Ich córka była akurat w wieku 6-tej klasy i oni również szukali dla niej innej szkoły niż lokalnycollege.